در این پژوهش، به بررسی سازه‌های بتنی مجهز به مهاربندهای دارای آلیاژ هوشمند پرداخته‌شده است. برای این منظور با انتخاب یک مقاله مرجع، یک قاب بتنی دارای مهاربند فولادی ساده، تحت بارگذاری قرارگرفته و نتایج به‌دست‌آمده از آن با نتایج مقاله بررسی و صحت‌سنجی گردید. در ادامه پژوهش 6 مدل دیگر در نرم‌افزار آباکوس شبیه‌سازی و تحلیل گردید. مدل‌ها شامل سازه‌های 3، 9 و 15 طبقه بودند که در دو حالت با فولاد ساده و آلیاژ هوشمند موردبررسی و تحلیل قرار گرفتند. تمامی نمونه‌های دارای بتن و آرماتورهایی با جنس یکسان بودند و فقط تعداد طبقات و نوع فولاد آن‌ها (ساده و آلیاژ هوشمند) در بخش مهاربند، تغییر کرد. همه نمونه‌ها تحت بارگذاری لرزه‌ای با یک پروتکل استاندارد قرار گرفتند و در انتهای تحلیل، توزیع تنش، جابه‌جایی و ظرفیت باربری از نمونه‌ها استخراج و باهم مقایسه گردید. نتایج این تحلیل نشان داد که با به کار بردن آلیاژ هوشمند در سازه‌های بتنی و در بخش مهاربندهای آن، می‌توان تا حد زیادی تنش‌ها و جابه‌جایی‌ها را در انتهای تحلیل بازیابی و کاهش داد و نیاز به ترمیم سازه، با به کار بردن آلیاژ هوشمند، تحت بارهای لرزه‌ای شدید، کاهش خواهد یافت به طوریکه تا 50 درصد مقدار تنش و تا 90 درصد مقدار جابه-جایی در سازه، با به کار بردن آلیاژ هوشمند، کاهش یافت.