صنعت ساخت‌وساز یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان آب شرب به‌شمار می‌رود. در این مطالعه، عملکرد بتن ساخته‌شده با استفاده از فاضلاب شهری تصفیه‌شده، به‌عنوان جایگزینی برای آب شرب در فرآیند اختلاط، مورد بررسی قرار گرفته است. ده طرح اختلاط مختلف تهیه شد که در آن‌ها از آب تصفیه‌شده با درصدهای جایگزینی متفاوت (۱۰۰٪، ۷۴٪، ۴۰٪ و ۲۴٪) در مقایسه با طرح کنترل حاوی ۱۰۰٪ آب شرب استفاده گردید. نسبت آب به سیمان در تمامی طرح‌ها برابر با 0.54 نگه داشته شد و در دو طرح، ۱۰٪ میکروسیلیس نیز به‌عنوان جایگزین سیمان به منظور بررسی بهبود خواص مکانیکی افزوده شد. ویژگی‌های بتن تازه از طریق آزمایش جریان اسلامپ ارزیابی گردید و مقاومت فشاری نمونه‌ها در سنین ۷ و ۲۸ روز اندازه‌گیری شد. همچنین، بررسی‌های ریزساختاری با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) برای تحلیل مورفولوژی داخلی و نحوه توزیع ذرات در بتن سخت‌شده انجام گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش درصد فاضلاب مصرفی، مقاومت فشاری به‌طور جزئی کاهش یافته، اما همچنان در محدوده مجاز برای کاربردهای سازه‌ای باقی مانده است. نکته قابل توجه آن است که طرح‌ اختلاط های حاوی میکروسیلیس، بهبود چشمگیری در مقاومت فشاری و روانی از خود نشان دادند؛ به‌طوری که در مقایسه با طرح کنترل، افزایش مقاومت فشاری بیش از ۱۱٪ مشاهده گردید. این پژوهش قابلیت استفاده از فاضلاب تصفیه‌شده در تولید بتن، به‌ویژه در ترکیب با مواد مکمل سیمانی نظیر میکروسیلیس، را تأیید می‌کند. این پژوهش روشی کارآمد برای کاهش مصرف آب شرب در بتن بدون کاهش قابل ملاحظه عملکرد سازه ای را ارائه می‌دهد.