در مطالعات مدل‌سازی انرژی ساختمان، معمولاً نقطه تنظیم دمایی سیستم‌های تأسیساتی به‌صورت یک مقدار ثابت تعریف می‌شود، حال آنکه در شرایط واقعی عملکرد، کنترلرهای دما مانند ترموستات‌ها دارای هیسترزیس هستند و بر اساس یک باند دمایی مشخص فعال یا غیرفعال می‌شوند. این ویژگی در رفتار سیستم، منجر به تأخیر واکنشی در پاسخ به تغییرات دما می‌گردد که می‌تواند بر مصرف انرژی و کیفیت آسایش حرارتی تأثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش این تأخیر واکنشی ناشی از هیسترزیس ترموستات در مصرف انرژی سالیانه انجام شده است. بدین منظور، یک زون ساختمانی واقع در اقلیم گرم و خشک شیراز در نرم‌افزار انرژی‌پلاس شبیه‌سازی شده و دو سناریوی کنترلی مورد مقایسه قرار گرفته‌اند: نخست، سناریوی ایده‌آل بدون هیسترزیس و با نقطه تنظیم دمایی ثابت؛ و دوم، حالتی با باند هیسترزیس ±۱ درجه سانتی‌گراد برای گرمایش و سرمایش. نتایج نشان داد که استفاده از هیسترزیس سبب کاهش حدود ۹٪ در مصرف انرژی گرمایشی و افزایش حدود ۲٪ در مصرف سرمایشی گردید و در مجموع، کاهش انرژی مصرفی سالیانه به حدود ۷٪ رسید. با وجود افزایش نوسانات دمایی، دما همچنان در محدوده آسایش باقی ماند. همچنین کاهش تعداد دفعات روشن و خاموش شدن تجهیزات منجر به بهینه‌سازی عملکرد سیستم گردید. یافته‌ها نشان می‌دهند که لحاظ نمودن رفتار واقع‌گرایانه کنترلر دما در مدل‌سازی، دقت تحلیل انرژی و آسایش حرارتی را افزایش می‌دهد.